Εκλογικό Υλικό του ΣΥΡΙΖΑ




















Να υπερασπιστούμε τους νέους εργαζόμενους, το «λαό της κρίσης».

της Μαρίας Νικηφοράκη

Από τις αρχές Σεπτέμβρη, διανύουμε μια ιδιαίτερη προεκλογική περίοδο. Ιδιαίτερη, γιατί έχει μπει η «απολιτική» στο τιμόνι, γιατί κανείς δε μιλάει για την επόμενη μέρα, για το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο, για την ουσία: Οι χειρότερες μέρες είναι εδώ και κανείς από τους εκπροσώπους του δικομματισμού δεν έχει τίποτα καινούριο να προσφέρει!
Ο Καραμανλής, στο κυνικό του διάγγελμα στη ΔΕΘ, έδειξε ότι μπορεί να είναι ο εγγυητής του ΣΕΒ, των golden boys, των τραπεζιτών, των εκδοτικών κι επιχειρηματικών ομίλων, τάζοντας πάγωμα μισθών και συντάξεων, απασχόληση αντί για μόνιμη δουλειά, ευελιξία και απολύσεις.
Ο Παπανδρέου, πιο χουβαρντάς, έταξε αυξήσεις 0,25€ την ημέρα, φροντίζοντας βέβαια να τονίσει ότι αν δεν ισχύουν τα νούμερα της ΝΔ για τα λεφτά που υπάρχουν στα ταμία, μπορεί να μη δοθεί ούτε καν αυτό το «χαρτζιλίκι», όπως έλεγε κι ο πατέρας του. Ξέχασε να αναφέρει ότι ήταν υπουργός της κυβέρνησης που παγίωσε τα stage. Σιωπά όταν τον ρωτούν για το αν θα καταργηθεί η αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση της ΝΔ και τόσα άλλα...
Ξέρουν κι οι δύο πως η κρίση δεν είναι θεομηνία, είναι η χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού και υπόσχονται να την αντιμετωπίσουν με περισσότερο νεοφιλελευθερισμό, κατά τις προσταγές του Μπαρόζο και του σοσιαλδημοκράτη Αλμούνια! Θέλουν να κρύψουν πως η κρίση που ζούμε είναι γενική και η έξοδος από αυτή θα γίνει είτε σε βάρος μας, είτε σε βάρος του κεφαλαίου.
Ο «λαός της κρίσης», οι νέοι εργαζόμενοι, οι χωρίς δικαιώματα, οι υποαπασχολούμενοι, οι 470.000 άνεργοι, οι 1.200 απολυμένοι της ΑΣΠΙΣ και της GA FERRIES, η κοινωνία –πια- των 700€, καλείται να πληρώσει τα σπασμένα για μια ακόμη φορά, την ίδια στιγμή που η ασυλία και οι φοροαπαλλαγές στους έχοντες, είναι σκανδαλώδης. Για να εκφράσει ακριβώς «το λαό της κρίσης», τη γενιά μου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καθήκον να σταθεί στο ύψος του, ισχυρή κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση την επόμενη μέρα.

Μαρία Νικηφοράκη,
υποψήφια βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ηρακλείου

Ν. Βαλαβάνη: Δεν είναι μόνο οι αριστεροί που χρειάζονται την αριστερά


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΖΑΓΑΡΑ στην ΑΥΓΗ της 20/09/2009

"Αναντικατάστατος" υπογραμμίζει πως είναι "ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ στη νέα Βουλή" η Νάντια Βαλαβάνη, από τα σημαντικότερα στελέχη της αντιδικτατορικής και μεταπολιτευτικής ΚΝΕ, σήμερα “μέλος του μεγάλου κόμματος των ανένταχτων της αριστεράς" και υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές στο Ηράκλειο και τώρα στη Β' Αθήνας. Παράλληλα τονίζει ότι "πρέπει να πείσουμε έναν ανήσυχο κόσμο που ταλαντεύεται ανάμεσα σε μας και το ΠΑΣΟΚ" προκειμένου να ενισχυθούν οι πιέσεις και τα εμπόδια στην πολιτική που θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση.

Οι πρόωρες εκλογές πιστεύετε ότι έχουν σχέση με τους σχεδιασμούς του κ. Καραμανλή να αποφευχθεί αργότερα μια πιο βαθιά ήττα της Ν.Δ.;
Ασφαλώς η ηγεσία της Ν.Δ. προέκρινε τις εκλογές γιατί έβλεπε ότι το παιγνίδι της κυβερνητικής εξουσίας σ' αυτή τη φάση είναι χαμένο γι' αυτούς. Ενώ το ενδεχόμενο μιας καταστροφικής ήττας, όσο καθυστερούσε, μάλλον βέβαιο. Η Ν.Δ. βρέθηκε σε πλήρες αδιέξοδο και πρωτοφανή αδυναμία να κυβερνήσει. Αυτό δεν είχε σχέση μόνο με το γεγονός της περιθωριακής κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας της. Ήταν αποτέλεσμα μιας γενικότερης αδυναμίας του πολιτικού συστήματος, που κυβερνητικός εκφραστής του ήταν ως τώρα η συντηρητική παράταξη, να ασκήσει στις συνθήκες της γενικευμένης κρίσης που βιώνουμε με αποτελεσματικό αλλά και διαφοροποιημένο τρόπο τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ήταν μια αναγκαστική μεταβολή, που πιστεύω η σημασία της θα κατανοηθεί βαθύτερα μετά τις εκλογές.

Θεωρείτε δηλαδή ότι το ίδιο το σύστημα επέβαλε τις εκλογές αυτές;
Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται έτσι απλά και με ευθύγραμμο τρόπο. Όλα κρίνονται και συνυπολογίζονται. Και φυσικά ο ρόλος των ηγετικών προσωπικοτήτων, οι προσωπικοί τους σχεδιασμοί και μια σειρά άλλα στοιχεία βαραίνουν. Όμως τελικά τα συμφέροντα του συστήματος επιβάλλονται στο πολιτικό προσωπικό τους αναπόφευκτα. Μην ξεχνάτε τη δήλωση του κ. Σουφλιά ότι οι προτάσεις του υπαγορεύονται απ' το συμφέρον της χώρας. Και να μην ξεχνάμε ακόμη περισσότερο ότι όταν ακούμε για εθνικό συμφέρον πρέπει αυτόματα να το ερμηνεύουμε ως ταξικό συμφέρον.

Με βάση τις λαϊκές ανάγκες
Σ' αυτές λοιπόν τις συνθήκες της βαθιάς οικονομικής κρίσης, ποιο πιστεύετε ότι είναι το διακύβευμα αυτών των εκλογών για τον εργαζόμενο και τον προοδευτικό πολίτη;
Η προτεραιότητα αναμφίβολα βρίσκεται σήμερα στις συνθήκες που διαμορφώνει η οικονομική κρίση. Για κάποιους όλο το πρόβλημα εκφράζεται με τους βασικούς οικονομικούς δείκτες. Εμείς πρέπει να εισάγουμε στην πολιτική αντιπαράθεση και στην ανάλυση της κατάστασης άλλους δείκτες. Τους δείκτες ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών. Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης είναι φοβερές και αβίωτες - σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία - για περισσότερα από δύο εκατομμύρια εργαζόμενους, άνεργους ή ελαστικά απασχολούμενους, που βιώνουν μια νέα πρωτοφανή φτώχεια. Γενικότερα οι συνθήκες ζωής του μεγαλύτερου μέρους των εργαζόμενων χειροτερεύουν ραγδαία μέσα σε κλίμα εντεινόμενης ανασφάλειας για το αύριο.
Όμως η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Ο χαρακτήρας της είναι περισσότερο γενικευμένος. Είναι πολιτιστική κρίση και κρίση αξιών. Κρίση του πολιτικού συστήματος και των θεσμών. Και όχι μόνο των κυρίαρχων αλλά και των θεσμών του εργατικού κινήματος, όπως είναι τα συνδικάτα. Είναι ασφαλώς και κρίση της πολιτικής αριστεράς.
Με δυνατό τον ΣΥΡΙΖΑ, για ισχυρή αντιπολίτευση

Εννοείτε ότι και η αριστερά είναι μέρος της κρίσης;
Σίγουρα όχι. Η αριστερά δεν είναι μέρος και συστατικό της γενικότερης κρίσης. Εννοώ ότι στις συνθήκες αυτές χρειάζεται μια ισχυρή αμφισβήτηση των κεντρικών επιλογών του συστήματος, μια πολιτιστική ανάταση, μια επαναθεμελίωση των λαϊκών θεσμών και του αξιακού φορτίου. Και πριν απ' όλα χρειάζεται μια κινηματική αναγέννηση, όχι με συμβολικές εκφράσεις, αλλά ως πραγματική δύναμη, ικανή να παρέμβει στις εξελίξεις κα να υπερασπίσει αποτελεσματικά τα συμφέροντα των εργαζομένων και το μέλλον των νέων ανθρώπων. Σ' αυτές τις συνθήκες η αριστερά γενικότερα και η δική μας αριστερά ειδικότερα βρίσκεται πίσω απ' τις ανάγκες της εποχής μας.
Όμως βρισκόμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη εκλογική μάχη. Το «διακύβευμα», όπως λέτε, δεν είναι ένα αλλά περισσότερα. Το άμεσο, το κυριότερο καθήκον μας τώρα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το «τσαλάκωμα» από δικές μας υπαιτιότητες, να παίξει τον αναντικατάστατο ρόλο του:
Να εξασφαλίσει τη συνέχιση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης μιας αριστεράς που έχει αποδείξει ότι ξέρει να μάχεται - φτάνει να κατορθώνει να συνθέτει τις απόψεις της, να εμπνέεται και ν' αναγνωρίζει σωστά φίλους και εχθρούς.
Να συμβάλλει στη μεγαλύτερη δυνατή αποδυνάμωση, μέσα στα λαϊκά στρώματα, στις γυναίκες και στους νέους, μιας Ν.Δ. που είναι η κύρια υπεύθυνη για την κοινωνική παρακμή των τελευταίων χρόνων.
Να πείσει έναν ανήσυχο κόσμο που ταλαντεύεται ανάμεσα σε μας και το ΠΑΣΟΚ ότι όσο πιο δυνατός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο μεγαλύτερες πιέσεις κι εμπόδια θα βρίσκει η εφαρμογή της πολιτικής που θα κληθεί - ανεξάρτητα από προεκλογικές ωραιοποιήσεις - να εφαρμόσει ως κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ . Ο κ. Αλμούνια ήταν κάτι παραπάνω από εύγλωττος.

Στις προηγούμενες εκλογές ήσασταν υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο, τώρα στη Β' Αθήνας. Ποιο μήνυμα στέλνετε στον αριστερό ψηφοφόρο;
Το 2007 ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση του Αλέκου Αλαβάνου να βοηθήσω στην εκλογή του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο, επειδή αυτή η απόφασή είχε μια πολιτική γενναιότητα. Σ' αυτές τις εκλογές μου προτάθηκε απ' τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να είμαι υποψήφια στη Β' Αθήνας.
Πιστεύω ότι οι συμπολίτες μου στο Ηράκλειο που με τίμησαν με την ψήφο τους και θέλω να τους ευχαριστήσω για άλλη μια φορά, θα συνεκτιμήσουν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του νομού, που αποτέλεσε τομή στα χρονικά του, υπερψηφίζοντας και πάλι το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο.
Όσο για τους εργαζόμενους και τους νέους, γυναίκες και άντρες, της Βʼ Αθήνας, θα ήθελα να τους διαβεβαιώσω ότι δεν είναι μόνο οι αριστεροί που χρειάζονται την αριστερά προκειμένου να μην χάσουν την ψυχή τους.
Μια ισχυρή ενωτική, αγωνιστική αριστερά, σταθερά στο πλευρό των λαϊκών στρωμάτων και των νέων ανθρώπων που βρίσκονται στο μάτι του κοινωνικού τυφώνα, στην προμετωπίδα των κοινωνικών αγώνων μέσα στη Βουλή και έξω στους δρόμους, συνιστά βαθιά και ουσιαστική κοινωνική ανάγκη.

Το Ψηφοδέλτιο του Νομού Ηρακλείου

ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Βασιλείου
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΠΟΝΤΙΟΣ) του Χαριλάου
ΔΙΑΚΑΚΗ ΜΑΡΙΑ του Νικολάου
ΚΟΥΡΟΥΝΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Μιχαήλ
ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Σπυρίδωνος
ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του Γεωργίου
ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΝΙΚΗΦΟΡΑΚΗ ΜΑΡΙΑ
του Εμμανουήλ
ΟΥΡΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (ΔΗΜΟΣ) του Βασιλείου
ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ (ΣΥΛΛΑ) του Βασιλείου
ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του Γεωργίου

Απολύθηκε από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ γιατί είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ
Στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα, σήμερα 15 Σεπτεμβρίου, ενημερώθηκα τηλεφωνικώς από τη Ιδιοκτήτρια της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», Μάνια Τεγοπούλου, ότι με απολύει, επειδή δε συμφωνεί με την υποψηφιότητα μου στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.
Της εξήγησα ότι το εκλέγεσθαι αποτελεί συνταγματικό μου δικαίωμα, και εξάλλου είχα ενημερώσει εγκαίρως τη Διεύθυνση. Αλλά ήταν αδιάφορη. Μου ξεκαθάρισε, και μάλιστα με αγοραίο τρόπο, ότι δεν θέλει στην εφημερίδα της βουλευτές ή υποψήφιους βουλευτές, δεν θέλει να την ταλαιπωρεί ο Αλέξης Τσίπρας.
Προφανώς, στο δουκάτο της Μάνιας Τεγοπούλου δεν ισχύει το Σύνταγμα. Η ιδιοκτήτρια της «Ε» εισάγει την επιχείρησή της σε έναν καινούργιο μεσαίωνα, στον οποίο τα πολιτικά δικαιώματα είναι υπό περιορισμό. Δυστυχώς, κατά το σωτήριο έτος 2009, επιστρέφουμε στους αγώνες για τη Δημοκρατία.

Η Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την απόλυση του δημοσιογράφου Γρηγόρη Ρουμπάνη από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» με το απροκάλυπτο επιχείρημα της ιδιοκτήτριας, ότι δεν θέλει τη συμμετοχή του στα ψηφοδέλτια του ενωτικού συνδυασμού της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Καλούμε τους δημοσιογράφους να αντισταθούν στην απόπειρα πολιτικής φίμωσής τους και την κατάργηση του συνταγματικού δικαιώματος του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι», που ισχύει για όλους τους πολίτες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στηρίξει την προσπάθεια των δημοσιογραφικών ενώσεων να επιβάλουν τα ασυμβίβαστα που επιτάσσει ο Κώδικας Δεοντολογίας. Όμως η περίπτωση του Γρηγόρη Ρουμπάνη δεν εντάσσεται σε κανένα από αυτά. Πέρα από τη γνωστή του διαδρομή και στάση, συμμετέχοντας στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ παίρνει μέρος σε μια κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση, όπως έχει κάθε δικαίωμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι θα αγωνιστεί για να μην επιστρέψουμε σε εποχές διώξεων, ποινών ή απολύσεων δημοσιογράφων -ή κάθε άλλου πολίτη- με βάση τα φρονήματα ή την πολιτική τοποθέτηση.
Καλούμε την εφημερίδα «Ε» να ανακαλέσει άμεσα την απόφαση απόλυσης του Γρηγόρη Ρουμπάνη και να μην αμαυρώσει την ιστορία της με μια απολύτως αδικαιολόγητη πράξη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου ξεκινά την προεκλογική καμπάνια


Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) ξεκινά την προεκλογική περίοδο με εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί
την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου και ώρα 8 μ.μ. στο Θεατρικό Σταθμό.
Εκεί θα παρουσιαστεί και το ψηφοδέλτιο του Ν. Ηρακλείου
Ομιλητές θα είναι
ο Άλκης Ρήγος, ανένταχτος και μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και
ο Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος του ΣΥΝ.

Ηράκλειο, 14 Σεπτεμβρίου 2009
Το Γραφείο Τύπου
του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

Ανακοίνωση του προεδρείου του πανελλαδικού σώματος του ΣΥΡΙΖΑ

Στις 18 και 19 Ιουλίου, πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας η προγραμματισμένη συνεδρίαση του Πανελλαδικού Σώματος του ΣΥΡΙΖΑ, τη σύνθεση του οποίου αποτέλεσαν τα Κεντρικά (Κεντρική Γραμματεία και Κοινοβουλευτική Ομάδα) και Περιφερειακά (οι Γραμματείες των Νομαρχιακών, Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών ολόκληρης της χώρας) Όργανα καθώς και μεγάλος αριθμός στελεχών που συμμετέχουν σε θεματικές και άλλες Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Πανελλαδικό Σώμα του ΣΥΡΙΖΑ, που με αυτή τη μορφή συνεδρίασε για πρώτη φορά, μέσα από μια πλούσια συζήτηση και γόνιμο προβληματισμό:

Α) Ολοκλήρωσε τις συζητήσεις και τα συμπεράσματα για τις ευρωεκλογές της 7/06/09, εκτιμώντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για τον ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με τους στόχους που είχαν τεθεί, τις προσδοκίες, αλλά και τις δυνατότητες και τη δυναμική του εγχειρήματός μας. Συνόψισε λάθη, αδυναμίες και ανεπάρκειες στην πολιτική παρέμβαση και στην οργάνωση της προεκλογικής δραστηριότητας και ζητήματα που συνδέονται με την εκπομπή του πολιτικού στίγματος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των απαντήσεων που δόθηκαν στις ενορχηστρωμένες επιθέσεις που δέχτηκε από κόμματα και ΜΜΕ.

Β) Ιεράρχησε τα προβλήματα και τα μέτωπα που χρειάζεται να αποτελέσουν προτεραιότητες για την πολιτική και κοινωνική δράση του ΣΥΡΙΖΑ, το αμέσως επόμενο διάστημα, συγκεντρώνοντας την προσοχή του πολιτικού και κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ:
- στην οικονομική κρίση και στην απόκρουση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και μέτρων που επιβάλλονται από την Ε.Ε και την Κυβέρνηση, με την ουσιαστική ανοχή και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
- στην υπεράσπιση των εργασιακών, οικονομικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων (μισθοί, συντάξεις, απολύσεις, ανεργία, εργασιακές σχέσεις, τριήμερη και τετραήμερη εργασία με μείωση αποδοχών, βαρέα και ανθυγιεινά).
- στην επαγρύπνηση για τα πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα και ανάπτυξη ευρύτερου κοινωνικού μετώπου για τα δικαιώματα των μεταναστών, ενάντια στην «μηδενική ανοχή» και για την αντιμετώπιση των συνεπειών στις υποβαθμισμένες περιοχές, καθώς και για την απόκρουση των αντιδραστικών επιλογών που συνιστούν τα νέα μέτρα που ψηφίστηκαν στη Βουλή (άρση απορρήτου, παρακολουθήσεις τηλεφωνημάτων, κάμερες σε 24ωρη βάση, έλεγχοι DNA κ.λπ.).
- στην αντιμετώπιση ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς των προβλημάτων και των αλλαγών που προωθούνται στην εκπαίδευση και αποφασιστική κοινωνική παρέμβαση για τα εκρηκτικά προβλήματα των Νοσοκομείων.

Γ) Διατύπωσε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης, για το επόμενο εξάμηνο σε σχέση με την πολιτική και κοινωνική δράση του ΣΥΡΙΖΑ για την προώθηση των παραπάνω επιλογών και μετώπων στο πλευρό των εργαζομένων και των κοινωνικών κινημάτων.

Ασχολήθηκε τέλος, με την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και αποφάσισε:

1) Εν όψει της Οργανωτικής Συνδιάσκεψης του Οκτώβρη να πραγματοποιηθούν Συνελεύσεις σε όλες τις Νομαρχιακές, Τοπικές και Κλαδικές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ και Συσκέψεις των Θεματικών και Βοηθητικών Επιτροπών του, με θέμα την οργανωτική ανασυγκρότησή του.
Υλικό των Συνελεύσεων και Συσκέψεων, θα αποτελέσει το σύνολο των προτάσεων που κατατέθηκαν στο Πανελλαδικό Σώμα και όσες υποβληθούν στη συνέχεια.

2) Στα πλαίσια υλοποίησης των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης:
- Να λειτουργήσει άμεσα Γραφείο Τύπου που να κατοχυρώνει την πλουραλιστική εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ.
- Να εκδοθεί το περιοδικό του ΣΥΡΙΖΑ.

3) Στην πρώτη Συνεδρίασή της η Γραμματεία να συζητήσει για την ρύθμιση των οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να καλύπτονται ουσιαστικά οι ανάγκες του Ταμείου του ΣΥΡΙΖΑ και των Νομαρχιακών Επιτροπών.

4) Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να προωθήσει άμεσα με οργανωμένο και συντεταγμένο τρόπο, τις διαδικασίες της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για την Οργανωτική Ανασυγκρότηση. Στη Συνδιάσκεψη του Οκτωβρίου, θα συζητηθούν όλες οι προτάσεις και θα παρθούν αποφάσεις σχετικά με την ενιαία πανελλαδική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ όχι ως ενιαίου κόμματος, αλλά ως Οργανισμού πολιτικής συνεργασίας, με αυτοτελή συγκρότηση και πολιτική λειτουργία, με συμμετοχή όλων των συνιστωσών και όλου του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ, είτε ανήκει σε συνιστώσες είτε είναι ανένταχτος, με ισοτιμία χωρίς ηγεμονισμούς και αποκλεισμούς.
Υπήρξε γόνιμος προβληματισμός για την ιδιότητα του «μέλους» του ΣΥΡΙΖΑ με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, που θα αποφασιστούν τελικά στην Οργανωτική Συνδιάσκεψη του Οκτωβρίου.

Το Προεδρείο του Πανελλαδικού Σώματος του ΣΥΡΙΖΑ

Να ξεκαθαρίσουμε ρόλο και κατευθύνσεις

ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΑΡΙΣΤΕΡΑ»

Για την κρίση στο ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλεκο Αλαβάνο, τον Αλέξη Τσίπρα και τις κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσει για να βγει από την κρίση το ενωτικό εγχείρημα μιλά στην «Αριστερά!», ο βουλευτής Γιάννης Δραγασάκης, τονίζοντας ότι «αν χαράξουμε σωστά τις κατευθύνσεις, αν με διαφάνεια προσδιορίσουμε το ρόλο που θέλουμε να διαδραματίσουμε και τις διαθεσιμότητές μας, ευελπιστώ ότι το αίτημα για μια σύγχρονη, ριζοσπαστική και ισχυρή Αριστερά είναι τόσο ισχυρό μέσα στην κοινωνία, που η ίδια η κοινωνία κατά κάποιο τρόπο θα μας τραβήξει από το μανίκι».

1) Πριν ανακαλέσει την παραίτησή του ο Αλέκος ο Αλαβάνος είχατε κάνει τις δικές σας προτάσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουμε να μας αναλύσετε τις σκέψεις σας για το ζήτημα αυτό.


Το πρώτο που θέλω να παρατηρήσω είναι ότι υπάρχουν ζητήματα που θα ’πρεπε να τα συζητήσουμε ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Δηλαδή ακόμα κι αν πηγαίναμε καλύτερα, θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα δυναμικό εγχείρημα και επομένως διαρκώς θα πρέπει να βρίσκεται σε μία διαδικασία όχι μόνο αυτοεπιβεβαίωσης αλλά και λειτουργικής ανάπτυξης.

Το αποτέλεσμα που είχαμε, δίνει δραματικούς τόνους από μία άποψη σ’ αυτή την ανάγκη. Γι’ αυτό η πρότασή μου ήταν αρχικά ο Α. Αλαβάνος να αναστείλει την παραίτησή του, ούτως ώστε να γίνουν κάποια πράγματα στο ενδιάμεσο. Δηλαδή η κάθε συνιστώσα να δει το ρόλο της, τις ευθύνες της, τα προβλήματά της και να επιλύσει κάποια θέματα. Δεύτερον, να οργανώσει μία συλλογική και νηφάλια αξιολόγηση του τι κάναμε μέχρι τώρα. Προσωπικά θεωρώ ότι η παρουσίαση του Αλέκου και για τις δικές του ευθύνες και για το αποτέλεσμα δεν ήταν επαρκής και, εν πάση περιπτώσει, αφού γίνει μια ευρύτερη συζήτηση για το πώς πρέπει από ’δω και πέρα να συγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, θα αποφασίσει ο Αλέκος τι θα κάνει. Αυτό ήταν το πνεύμα της απάντησής μου. Η εξέλιξη, το γεγονός δηλαδή ότι ανακλήθηκε η παραίτησή του, με ικανοποιεί, αντιλαμβάνεστε όμως ότι σε καμία περίπτωση δεν το θεωρώ αυτό αρκετό για να πω ότι έχουν εξαλειφθεί όλα τα προβλήματα.

Η άποψή μου είναι ότι πρέπει να δούμε τον ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες φάσεις, σε όλες τις πτυχές. Το θέμα που έχει προκύψει είναι ένα απ’ αυτά. Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν ένας ανένταχτος να μην έχει κανένα δικαίωμα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Προχωρώ παραπέρα και λέω ότι και για τα μέλη των συνιστωσών που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ και για τις ίδιες τις συνιστώσες, βεβαίως, πρέπει να είναι σαφείς οι ρόλοι, τα δικαιώματα, οι υποχρεώσεις, και άρα εδώ υπάρχει ένα ευρύ πλέγμα θεμάτων και πρέπει να δούμε πώς θα τα διευθετήσουμε. Με την παρατήρηση μάλιστα, δεν έχουμε πρότυπα να αντιγράψουμε. Ακούω για παράδειγμα για την ΕΔΑ. Ήτανε κόμμα η ΕΔΑ, εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε κόμμα σ’ αυτή τη φάση τουλάχιστον, δεν το συζητάμε αυτό. Έχουμε διάφορα διεθνή παραδείγματα, μπορεί να μας φανούν χρήσιμα κάποια απ’ αυτά. Το δεύτερο, θα έπρεπε σ’ αυτή τη φάση να δούμε κι άλλα ελλείμματα που παρουσίασε η δουλειά μας. Να μιλήσω για τα προγραμματικά; Είχαμε μία εμπειρία, πρέπει να την αξιολογήσουμε.

Αν ξαναδιαβάσουμε την απόφαση της γραμματείας για το τι είδους πρόγραμμα θέλαμε να κάνουμε και πώς, θα δούμε ότι αυτό που κάναμε απέχει απ’ αυτά που θέλαμε. Και εγώ στην αρχή είχα εισηγηθεί μία διαδικασία πλατιά, πανελλαδική, με ενεργοποίηση του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν σας κρύβω ότι είχα και τη φιλοδοξία να συμβάλουμε και στην οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά πήγανε πίσω. Δεν έγινε κάτι και υπήρξαν και φαινόμενα που θα μπορούσε κανείς εκ των υστέρων να τα διαβάσει και ως υπονόμευση της προσπάθειας που κάναμε. Μιλάω ειλικρινά και ανοιχτά. Τρίτον. Κατά κοινή ομολογία, η κοινοβουλευτική ομάδα δουλεύει καλά. Έχουμε καλό κλίμα, συζητάμε ελεύθερα κ.λπ. Όμως ούτε κι εδώ η δουλειά γίνεται τέλεια. Πώς συνδέεται η κοινοβουλευτική ομάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις οργανώσεις του; Πώς διαμορφώνονται οι θέσεις; Πού παράγεται η πολιτική μας; Ποιοι είναι οι μηχανισμοί ανατροφοδότησης που έχουμε;

Άρα, συνοψίζω. Ας αξιοποιήσουμε ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα ως αφετηρία για να σκεφτούμε πράγματα. Να επιχειρήσουμε ένα συνθετικό, συνολικό σχέδιο για την επόμενη φάση του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι πιστεύω να βρούμε λύσεις. Σ’ ό,τι αφορά στον Συνασπισμό, στον οποίο εγώ ανήκω, το ίδιο προτείνω κι εκεί. Ας επεξεργαστεί ο ΣΥΝ τη δική του πρόταση για τον ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως ως πρόταση για συζήτηση, προβληματισμό, και το ίδιο να κάνουν κι οι άλλες συνιστώσες. Αυτή θα ’βλεπα ως διαδικασία.

2) Οι διαφωνίες που έχουν έρθει στην επιφάνεια τώρα διαμορφώνουν ένα κλίμα κρίσης. Εσείς πώς τα βλέπετε αυτά;

Δυστυχώς πρέπει κι εδώ δημοσίως να εκφράσω έναν δικό μου σκεπτικισμό για ορισμένα φαινόμενα. Πρέπει να παρατηρήσω ότι το γεγονός ότι υπήρχαν κάποια προβλήματα μεταξύ του Αλαβάνου και του προέδρου του Συνασπισμού το αντιλήφθηκα πολύ λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Και αυτό με έχει ενοχλήσει προσωπικά. Θεωρώ ότι η Αριστερά που οραματιζόμαστε πρέπει να χαρακτηρίζεται από διαφάνεια. Και επομένως γι’ αυτό τουλάχιστον εγώ, συνόδευσα την έκκλησή μου για ανάκληση της παραίτησης, με το αίτημα για ένα διαφορετικό τρόπο λειτουργίας με μεγαλύτερη συλλογικότητα και διαφάνεια από όλους μας και σε όλα τα επίπεδα.

3) Προφανώς έχετε διαβάσει τη δήλωση που συνόδεψε την ανάκληση της παραίτησης του Αλαβάνου, είχατε μαζί του μια κουβέντα στην κοινοβουλευτική ομάδα, ακούσατε τις απόψεις του. Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος;

Προσωπικά δεν έχω δυσκολία να πω ότι θεωρώ ότι όλη η ανάλυση του Α. Αλαβάνου για το εκλογικό αποτέλεσμα και τις αιτίες του χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό υποκειμενισμού και από συναισθηματική φόρτιση. Αυτή είναι η δική μου εκτίμηση. Μπορεί να πέφτω έξω. Υπό την έννοια ότι εγώ θα ήθελα μια ανάλυση η οποία να αφορά συνολικά την Αριστερά της Ευρώπης και μέσα εκεί να δούμε και τη δική μας Αριστερά. Θα ήθελα επίσης να δω μία συζήτηση γύρω από τους στόχους που είχαμε όλο αυτό το διάστημα, όχι μόνο τους εκλογικούς. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω ότι ορισμένες δηλώσεις του Τσίπρα, σ’ ό,τι αφορά τους στόχους, ήταν άστοχες ή ενδεχομένως υπηρετούσαν άλλους στόχους, να δείξουμε δηλαδή ότι μπορεί να βγει κι ο Παπαδημούλης, ας πούμε, αλλά νομίζω το θέμα είναι γενικότερο. Πώς αναλύσαμε τη συγκυρία, πώς βλέπαμε τις εξελίξεις, ποιοι ήταν οι στόχοι που είχαμε ως ΣΥΡΙΖΑ συνολικά.

Είμαι υπέρ μιας Αριστεράς με φιλόδοξους στόχους, αλλά ο κάθε στόχος πρέπει να συνοδεύεται με τα ανάλογα μέσα. Έχω την άποψη, και το λέω όχι απλά ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ως στέλεχος με ευθύνη ότι έχουμε δουλέψει με υψηλούς βαθμούς χειροτεχνισμού, και μιλάω για χειροτεχνισμό όπως μιλούσε ο Λένιν, δηλαδή με προχειρότητα, χωρίς πάντα να παίρνουμε τα μέτρα μας, χωρίς να θωρακίζουμε αυτά που λέμε, χωρίς να εξοπλίζουμε τα σχέδιά μας με ό,τι χρειάζεται για να είναι επιτυχή και ασφαλή. Εγώ βλέπω λοιπόν πάρα πολλά θέματα τα οποία πρέπει να τα δούμε συνολικά. Κι απ’ αυτή την άποψη η ανάλυση του Αλέκου αντικειμενικά προσανατόλισε τη συζήτηση σε πρόσωπα. Εκεί διαφωνώ εγώ. Το πρόσωπα το λέω γενικά. Όχι ότι δεν θα φτάσουμε κι εκεί, όχι ότι θέλω να αποφύγω καταλογισμό και προσωπικών ευθυνών. Όχι, πρέπει να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Αλλά για να φτάσεις σε ευθύνες υποκειμενικές πρέπει να προηγηθεί μία συνολική εκτίμηση. Και πάλι επιμένω ότι η υποκειμενική κριτική πρέπει να βοηθάει. Να βοηθάει στη διόρθωση των λαθών, στην αξιοποίηση των ανθρώπων.

4) Είναι κρίσιμο αυτό που λέγεται από πολλούς ότι όλοι ίδιοι είναι; Εμείς καταφέραμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ίδιοι;

Ακούω κι εγώ πολλά γι’ αυτό το θέμα. Δεν είμαι τόσο απόλυτος, δεν θεωρώ δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται με μία συστημική δύναμη. Δεν καταφέραμε να το περάσουμε στον κόσμο, αλλά επιμένω, στο τι δεν κάναμε καλά, θέλει μια πάρα πολύ σοβαρή συζήτηση. Παραδείγματος χάρη, ανοίξαμε πολλά μέτωπα. Μπορέσαμε να τα υποστηρίξουμε; Το να τσακωθείς με το σύστημα δεν είναι απλώς μια επιλογή. Το σύστημα δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Έχει δυνάμεις, έχει δυνατότητες. Καλύψαμε τα νώτα μας; Κερδίσαμε τη μάχη για το άρθρο 16. Ορίσαμε σωστά την επόμενη φάση για τους στόχους μας; Μήπως μετά το κέρδισμα της μάχης, ο στόχος μας έπρεπε να ήτανε μια ανάλογη μάχη για την αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου, λειτουργικά, οικονομικά, θεσμικά κ.λπ.; Λέω σκέψεις. Εκεί θα περίμενα εγώ τον προσανατολισμό της συζήτησης. Εκτός κι αν κάποιος πει ότι βάλαμε λάθος στόχους. Εγώ λέω ότι σωστά έχουμε ως στόχο να είμαστε απέναντι από το σύστημα. Δεν πρέπει αυτό να το αλλάξουμε.

5) Συνεχίζονται, πάντως, οι επιθέσεις και η συστηματική προσπάθεια αποδόμησης του ΣΥΡΙΖΑ από τα ΜΜΕ. Ορισμένοι έδειχναν να πανηγυρίζουν που «φεύγει ο Αλαβάνος». Διακρίνετε εσείς κάποια σκοπιμότητα πίσω από αυτό το κλίμα;

Πρώτον, διορθώνω ή συμπληρώνω. Εγώ βλέπω δύο μέτωπα. Βλέπω το μέτωπο αυτών που θέλουν να απαξιώσουνε και τον Αλαβάνο και τον ΣΥΡΙΖΑ συνολικά. Το ’χω πει δημοσίως. Ακόμα και στις γραμμές του Συνασπισμού ακούστηκαν φωνές ότι ίσως δεν τον χρειαζόμαστε στον ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας βέβαια πως ενδεχομένως ούτε ο Συνασπισμός θα ήταν στη Βουλή χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Υπάρχει η πλευρά που τα ρίχνει όλα στον Συνασπισμό. Ή ακούγονται και φωνές ότι ίσως ο Συνασπισμός είναι ένα βαρίδι. Δεν θα υπήρχε, και ούτε μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Συνασπισμό.

Άρα εγώ βλέπω ότι πρέπει να κάνουμε ένα διμέτωπο ενάντια και στις δύο απόψεις, ανεξαρτήτως από πού προέρχονται, και να προχωρήσουμε σε μία κατεύθυνση στην οποία θα επιμείνουμε στο χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ σαν ένα χώρο συνιστωσών και ανένταχτων αριστερών και αγωνιστών της Αριστεράς και της οικολογίας. Πρέπει να λύσουμε κόμπους, πρέπει να βρούμε το δρόμο να προχωρήσουμε μπροστά και να αποφύγουμε τις όποιες μορφές αντιπαράθεσης. Να εξασφαλίσουμε δικαιώματα στην κάθε συνιστώσα, ακόμα και την πιο μικρή, να εξασφαλίσουμε χώρο και ρόλο σε απλά μέλη, να αντιμετωπίσουμε απόψεις. Μερικές φορές στην πολιτική πρέπει να αγνοήσεις την πρόθεση και να δεις απλώς την άποψη και τι μπορεί να μας πάει μπροστά.

6) Πάντως, ενώ ακούστηκε έντονη κριτική στον Αλαβάνο, στον οποίο αποδόθηκαν πολλές ευθύνες, φαίνεται πως δεν γίνεται πολλή κριτική στην ηγεσία του ΣΥΝ. Δεν υπάρχει κριτική για το πώς κινήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά. Εσείς βλέπετε ότι υπήρξαν παραλείψεις και προβλήματα;

Ήμουν νομίζω αναλυτικός, κι όταν μιλάω για παραλείψεις και προβλήματα εννοώ παντού. Παντού. Δεν μπαίνω στη λογική της διάκρισης, ότι τα λάθη έγιναν από τη μία πλευρά, τα σωστά έγιναν από την άλλη. Αν δεν προσδιορίσουμε τις αδυναμίες, εγώ δεν μπαίνω στη συζήτηση καταμερισμού προσωπικών ευθυνών.

Το δεύτερο με αφορμή το ερώτημα. Δεν θα μιλήσω για την Ανανεωτική Πτέρυγα. Θα μιλήσω μετά γι’ αυτήν. Δε θέλω να το μπλέξω μες στο θέμα. Πιστεύω ότι οι δυνάμεις που όπως είπατε φάνηκαν να χαίρονται για την αποχώρηση Αλαβάνου, κινούνταν από την εξής λογική: να ξεμπλέξουμε πρώτα με τον Αλαβάνο, για να περιλάβουμε μετά τον Τσίπρα. Νομίζω θέλει μεγάλη προσοχή αυτό. Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Αυτοί που πολεμούν τον Αλαβάνο, πολεμούν την Αριστερά. Αυτοί που πολεμούν την Αριστερά θα πολεμήσουν όποιον εκφράζει την Αριστερά. Άρα –εγώ το είδα μάλιστα αυτό, το διέκρινα–, ας τελειώνουμε με τον Αλαβάνο για να πιάσουμε τους υπόλοιπους. Εάν ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας μπούνε σε μία αρμονική συνεργασία, πράγμα που όλοι επιθυμούμε, θα χτυπάνε και τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα. Εάν φύγει και ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας, και μπει ο Μιχάλης ή ο Γιάννης, θα χτυπάνε τον Μιχάλη και τον Γιάννη. Δεν πρέπει εμείς να πατήσουμε πεπονόφλουδες ότι το σύστημα κάνει επιλογές στο εσωτερικό μας· μπορεί να ’χει προτιμήσεις, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Έτσι το βλέπω. Τώρα, η ανανεωτική πτέρυγα. Η Ανανεωτική Πτέρυγα θέτει μια σειρά από ζητήματα. Η Ανανεωτική Πτέρυγα είναι μία τάση μέσα στο κόμμα μου, τον Συνασπισμό. Οπότε εγώ υποχρεούμαι να πω πως ό,τι ζητήματα θέτει μία τάση είναι νόμιμα ζητήματα τα οποία πρέπει να συζητήσουμε. Η διαφωνία μου είναι η εξής: πρέπει να οικοδομήσουμε τους όρους για να μπορούμε να τα συζητήσουμε. Ο Συνασπισμός αυτή τη στιγμή έχει πρόβλημα λειτουργίας, το οποίο πολλαπλασιάζει και τα προβλήματα πολιτικής. Εγώ θεωρώ ότι πρέπει ο Συνασπισμός να βρει τον τρόπο να ανασυγκροτηθεί λειτουργικά, να υπάρξει ένα κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, και στη βάση αυτή ας συζητηθούν τα πάντα.

7) Από ’δω και πέρα, και με δεδομένη την κατάσταση όπως την περιγράψατε, πώς μπορεί να κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με βάση τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της συγκυρίας;

Ευχαριστώ που μου γίνεται το ερώτημα. Η πρότασή μου είναι, ο Συνασπισμός ως η βασική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι άλλες συνιστώσες, να επεξεργαστούν σχέδια για την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά τα σχέδια να συντεθούν. Να αναδειχθούν τα προβλήματα και να συζητήσουμε. Να αποφύγουμε σχηματοποιήσεις, να αποφύγουμε ενοχοποιήσεις. Και αυτό το σχέδιο, η ανασυγκρότηση και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ, να είναι από τώρα μέχρι τις εκλογές. Μπορούμε να το δούμε και πιο πέρα, αλλά νομίζω η επόμενη μάχη των εκλογών θα είναι κρίσιμη και γι’ αυτό το εντοπίζω εκεί. Έτσι κι αλλιώς από τώρα έχουμε μπει σε μια προεκλογική περίοδο.

Το δεύτερο: πρέπει να επανέλθουμε σε ορισμένες ιδρυτικές αρχές του ΣΥΡΙΖΑ. Στη δική μου αντίληψη, δεν κάναμε τον ΣΥΡΙΖΑ απλώς για να πετύχουμε υψηλότερα εκλογικά ποσοστά. Τον ΣΥΡΙΖΑ τον κάναμε για να δοκιμάσουμε τη δυνατότητά μας να υπερβούμε χρόνιες παθογένειες της Αριστεράς: τη διάσπαση ως λύση των διαφορών. Μπορούμε τις διαφορές μας να τις επιλύουμε με άλλο τρόπο; Με διάλογο και με συνθέσεις; Αυτό έχει προϋποθέσεις κι απαιτήσεις. Απαιτεί έναν αλληλοσεβασμό, απαιτεί προσπάθειες αλληλοκατανόησης, προσπάθειες ερμηνείας. Έχουμε προγραμματικές επεξεργασίες.

Πρέπει να γίνουν γνωστές και σαφείς στο κόσμο. Πρέπει να εξασφαλίσουμε έναν ορθό συνδυασμό του αιτήματος της ανατροπής, του αιτήματος για μια σοσιαλιστική κοινωνία, με μια Αριστερά που δίνει λύσεις σε προβλήματα, τα οποία μπορούν να λυθούν σήμερα. Πρέπει να αναπτύξουμε και να επιδείξουμε έναν αντικαπιταλισμό με προστιθέμενη αξία. Δηλαδή αγωνιζόμενοι δίπλα από τα προβλήματα, με τον κόσμο – και το βλέπει αυτό ο κόσμος. Και επομένως να προχωρήσουμε, να το πω σχηματικά, με ομόκεντρους κύκλους. Δηλαδή, διαμορφώνουμε έναν κύκλο θεμάτων και πραγμάτων που είναι τα κεκτημένα μας, που συμφωνούμε όλοι, που τα υπερασπιζόμαστε όλοι, και συνειδητά ανοίγουμε κι έναν κύκλο θεμάτων στα οποία ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν ομόφωνες αποφάσεις και επομένως κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ αυτό που από την αρχή θέλαμε. Μία δύναμη, ένα χώρο και δράσης αλλά και διαλόγου. Αυτό έχει υποχωρήσει. Εγώ θα ’λεγα αυτό να γίνει ένα προνομιακό πεδίο δράσης. Και στο κέντρο και στην επαρχία. Αν χαράξουμε σωστά τις κατευθύνσεις, αν με διαφάνεια προσδιορίσουμε το ρόλο που θέλουμε να διαδραματίσουμε και τις διαθεσιμότητές μας, ευελπιστώ ότι το αίτημα για μια σύγχρονη, ριζοσπαστική και ισχυρή Αριστερά είναι τόσο ισχυρό μέσα στην κοινωνία, που η ίδια η κοινωνία κατά κάποιο τρόπο θα μας τραβήξει από το μανίκι. Αρκεί να μην της το κάνουμε εμείς αυτό αποτρεπτικό.

Συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου συνεδριάζει την Πέμπτη 2/7/2009 και ώρα 20:00' στα γραφεία του ΣΥΝ (Βικέλα 3, Ηράκλειο) με συμμετοχή του Αλέκου Αλαβάνου.