Αρθρο Μ. Κριτσωτάκη στην εφημερίδα Πατρίς 05/6


ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ

Τη στιγμή που, η οικονομικοκοινωνική κατάσταση της χώρας, η δημοσιονομική θέση της και η λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών του έχουν προσλάβει κάτι παραπάνω από εφιαλτικές διαστάσεις.
Τη στιγμή που τα έσοδα του κράτους καταρρέουν (σύμφωνα με πληροφορίες, τα δημόσια έσοδα καταγράφουν από τις αρχές Μαΐου πτώση της τάξης του 25% - 30% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011), οι δαπάνες έχουν ξεφύγει, και η συζήτηση για υστέρηση των φορολογικών εσόδων στην Ελλάδα είναι κύριο θέμα, παράταση κατά ένα μήνα στην ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεων των επιχειρήσεων και των μισθωτών – συνταξιούχων έδωσε το υπουργείο Οικονομικών . Πέρυσι 2 Ιουνίου είχε ολοκληρωθεί η υποβολή όλων των δηλώσεων, ενώ τώρα ξεκινάμε. Προηγήθηκε παράταση για την υποβολή δηλώσεων των ΑΕ (και άλλων νομικών προσώπων) για τις 8 Ιουνίου!
Γιατί ορίστηκε (για πρώτη φορά) σαν καταλυτική ημερομηνία υποβολής δηλώσεων η 15-6-2012;Μήπως σχετιζόταν με την ημερομηνία των εκλογών στις 6-5-2012; Και τώρα έχουμε νέα παράταση μέχρι τις 16 Ιουλίου. Γιατί δόθηκε νέα παράταση στις δηλώσεις των επιχειρήσεων και των μισθωτών – συνταξιούχων;

Εκδήλωση για εργασιακά 08/6


Παρουσιάστηκε το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου είναι μια σημαντική νίκη του λαϊκού κινήματος. Ο ελληνικός λαός μετά από μια δίχρονη, διαρκή και αξιοθαύμαστα ψύχραιμη αγωνιστική συμπεριφορά,  επέβαλε το δικαίωμά του να μιλήσει ο ίδιος για την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας. Ο ελληνικός λαός με την αγωνιστική του συμπεριφορά επέβαλε τις εκλογές σε πείσμα εκείνων που δεν τις ήθελαν.
Οι εκλογές αυτές είναι πολύ κρίσιμες. Τούτη τη φορά δεν κρίνεται απλά το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση και ποιος στην αντιπολίτευση. Τούτη τη φορά κρίνονται:
  • αν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θα κυριαρχεί η δικτατορία των αγορών ή η δημοκρατία των λαών,
  • αν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θα κάνουν κουμάντο οι τραπεζίτες ή οι λαοί,
  • αν η Ευρώπη θα γίνει Γερμανική ή η Γερμανία Ευρωπαϊκή,
  • αν στην Ελλάδα θα συνεχίσει να κυριαρχεί το διεφθαρμένο καθεστώς των υποτελών του δικομματισμού ή η δημοκρατική καθαρή λαϊκή πολιτική λειτουργία,
  • αν στην Ελλάδα θα συνεχίσει ο κατήφορος των μνημονίων και της υποτέλειας ή αν θα ξεκινήσει μια νέα ανοδική πορεία ευημερίας με πλήρη εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία, χωρίς καταστροφικά μνημόνια, επαχθείς δανειακές συμβάσεις και γερμανούς γκαουλάιτερ,
  • αν το Ηράκλειο θα συνεχίσει να χαρακτηρίζεται ως ο στυλοβάτης του ενός πυλώνα του δικομματισμού ή θα ανακτήσει την ουσία του τίτλου «δημοκρατικό».
Ο ελληνικός λαός πορευόμενος προς τις εκλογές δηλώνει και δείχνει καθημερινά τις απαντήσεις του.  Τα κόμματα του δικομματισμού έχουν απαξιωθεί στη συνείδηση του. Διαλύονται σταδιακά. Οι εκπρόσωποί τους κρύβονται από ντροπή και υπό το βάρος των εγκλημάτων που διέπραξαν. Η αυτοδυναμία του ενός εκ των δύο ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Η προοπτική της συνεργασίας των δύο, απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο. Ένας νέος συνασπισμός πολιτικών δυνάμεων έρχεται στο προσκήνιο της ελληνικής ιστορίας. Είναι ο
συνασπισμός των δυνάμεων της αριστεράς. Των δυνάμεων που δεν περιφέρονται ως ασπόνδυλοι γυμνοσάλιαγκες - έρποντας στα ευρωπαϊκά σαλόνια, εκλιπαρώντας για τη συμπάθεια των ευρωπαίων εταίρων μας, αλλά που έχουν ανάστημα. Των δυνάμεων της αριστεράς που δεν αντλούν τη δύναμή τους από την εύνοια και τις μίζες των εργολάβων του νεοφιλελευθερισμού, αλλά από τον ίδιο το λαό, γιατί προέρχονται απʼ αυτόν, εργάζονται μαζί μʼ αυτόν και γιʼ αυτόν. Των δυνάμεων που έχουν και τη δύναμη και τη θέληση να πουν όχι, σʼ όλους εκείνους που θέτουν πάνω από τα συμφέροντα των λαών και της δημοκρατίας, εκείνα των δανειστών και των διεθνών τοκογλύφων. Των δυνάμεων εκείνων που έχουν και τη δύναμη και τη θέληση να επαναφέρουν την ηθική της ανιδιοτέλειας στην πολιτική, να εξοβελίσουν το φόβο, να βαθύνουν τη δημοκρατία και να οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από τη σημερινή καταστροφική κρίση.
Ανάμεσα σʼ αυτές τις δυνάμεις της αριστεράς είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα της πιο συνεπούς αντιπολίτευσης τα δύο δύσκολα τελευταία χρόνια. Το κόμμα που στάθηκε στο πλευρό του χειμαζόμενου ελληνικού λαού, υπερασπιζόμενο με συνέπεια και σταθερότητα τα συμφέροντά του. Το κόμμα που ήταν στις πλατείες, στις διαδηλώσεις, στις απεργίες στον αγώνα ενάντια στα χαράτσια κλπ. Το κόμμα που δεν δείλιασε ακόμα και όταν δέχτηκε τις επιθέσεις των βιαστών του ελληνικού λαού. Το κόμμα που έχει κάμει κεντρικό στρατηγικό του στόχο την ενότητα και τη συσπείρωση όλων των δυνάμεων της αριστεράς, όλων των λαϊκών κινημάτων, όλου του λαού, για την έξοδο από την κρίση. Το κόμμα που με τον συμπατριώτη μας βουλευτή έδωσε μια άλλη προοδευτική και δραστήρια πνοή στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Καλούμε τους δημοκράτες – αγωνιστές του Ηρακλείου και όλο το λαό, να δώσει το βροντερό του παρών στη μεγάλη εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία των λιονταριών το Σάββατο 21/04/12 στις 8.00, όπου θα μιλήσει ο σ. Αλέξης Τσίπρας.
Ελάτε φίλοι Ηρακλειώτες να «βουλιάξουμε» την πλατεία, δίδοντας στην αρχή της προεκλογικής μάχης ένα βαρύ χτύπημα στις δυνάμεις που κατέστρεψαν τη χώρα. Ελάτε να «τρομοκρατήσουμε» με την παρουσία μας και τον παλμό μας εκείνους που καλλιεργούν το φόβο και στη συνέχεια επενδύουν σʼ αυτόν για να σωθούν οι ίδιοι σε βάρος όλων μας. Ελάτε να διατρανώσουμε για άλλη μια φορά το «όλοι μαζί μπορούμε».
Καλούμε τους δημοκράτες – αγωνιστές του Ηρακλείου να μαυρίσουν «δαγκωτά» τα κόμματα του μνημονίου που κατέστρεψαν τη χώρα και να ψηφίσουν τις δυνάμεις της αριστεράς αναδεικνύοντας, πρώτο ανάμεσά τους το ΣΥΡΙΖΑ. Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια υποτέλειας, χωρίς δεσμευτικές δανειακές συμβάσεις, χωρίς γερμανούς γκαουλάιτερ, χωρίς διαφθορά, αλλά μόνο με την υπερηφάνεια, το φιλότιμο και την εργατικότητα του ελληνικού λαού. Για να σταματήσει η κατρακύλα του λαού και της χώρας και να αρχίσει μια νέα περίοδος ευημερίας και ανάπτυξης.
Παρουσιάζουμε σήμερα το ψηφοδέλτιό μας. Την εντεκάδα των συντρόφων μας που τίθενται με ανιδιοτέλεια και σεμνότητα στην πρώτη γραμμή της μάχης. Εμείς δεν είχαμε πρόβλημα στην αναζήτηση υποψηφίων. Εμείς δυσκολευτήκαμε λίγο μόνο στο να διαλέξουμε την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα, από την πληθώρα των εθελοντών που κατέθεσαν τη διαθεσιμότητά τους γιʼ αυτή τη μάχη. Πρόκειται για τους συμπολίτες – συναγωνιστές που ήταν δίπλα στον ηρακλειώτικο λαό στους μεγάλους αγώνες τα δυο τελευταία χρόνια και που θα συνεχίσουν να είναι και μετά τις εκλογές. 

ΤΟ  ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

Οι υποψήφιοι είναι:
1. Βαθιανάκης Γιώργος, δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου
2. Βαρδουλάκης Μανώλης, Γραμματέας της Ν.Ε. Ηρακλείου του ΣΥΝ
3. Βασιλειάδης Ανδρέας, έμπορος στις Μοίρες
4. Γουρνιανάκης Δημήτρης, ιδιωτικός υπάλληλος, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων
5. Διακάκη Μαρία, φαρμακοποιός
6. Καραμαλάκης (Καράμαλος) Δημήτρης, αγρότης
7. Κλάδος Μιχάλης, ιδιωτικός υπάλληλος, συνδικαλιστής
8. Κριτσωτάκης Μιχάλης, βουλευτής
9. Πετράκη Κατερίνα, λογίστρια – Ιδ. Υπάλληλος
10. Σπίρτση Χαρά, συν/χος καθηγήτρια, γενική γραμματέας του Συλλόγου ΠΕΣΥΑΜΕΑ
11. Χαλκιαδάκης Γιώργος, μαθηματικός, μέλος Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Το Γραφείο Τύπου  του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

Το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου για τις εκλογές της 6ης Μάη 2012


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χθες, Πέμπτη 12/4, οριστικοποιήθηκαν οι υποψήφιοι του ψηφοδελτίου του συνδυασμού «Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο» στο Ηράκλειο.

Οι υποψήφιοι είναι:

  1. Βαθιανάκης Γιώργος, δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου
  2. Βαρδουλάκης Μανώλης, Γραμματέας της Ν.Ε. Ηρακλείου του ΣΥΝ
  3. Βασιλειάδης Ανδρέας, έμπορος στις Μοίρες
  4. Γουρνιανάκης Δημήτρης, ιδιωτικός υπάλληλος, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων
  5. Διακάκη Μαρία, φαρμακοποιός
  6. Καραμαλάκης (Καράμαλος) Δημήτρης, αγρότης
  7. Κλάδος Μιχάλης, ιδιωτικός υπάλληλος, συνδικαλιστής
  8. Κριτσωτάκης Μιχάλης, βουλευτής
  9. Πετράκη Κατερίνα, λογίστρια
  10. Σπίρτση Χαρά, συν/χος καθηγήτρια, γενική γραμματέας του Συλλόγου ΠΕΣΥΑΜΕΑ
  11. Χαλκιαδάκης Γιώργος, μαθηματικός


Ηράκλειο, 13 Απριλίου 2012

Το Γραφείο Τύπου
του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

της Νάντιας Βαλαβάνη

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, Πέμπτη 05-04-2012 στο πλαίσιο της έρευνας «Η Αριστερά μπροστά στις κάλπες»

Εδώ και δυο χρόνια η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πρότυπο πειραματικό εργαστήρι κοινωνικής μηχανικής της Τρόικας. Για  τη σύνθεση του κατάλληλου «μίγματος»  πολιτικών μόνιμης λιτότητας και βίαιης «υποτίμησης» της ζωής των ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη και αποτελεσματικής χειραγώγησης της εργαζόμενης πλειοψηφίας των κοινωνιών της. Για να συντελεστεί, εν μέσω κρίσης,  μια πρωτοφανής στην ιστορία αναδιανομή αξίας: Από τους «κάτω»  στους «πάνω». Από όλες τις σφαίρες της οικονομίας προς τις χρηματοπιστωτικές «αγορές». Από τις ασθενέστερες οικονομικά χώρες της ευρωπεριφέρειας προς τις ισχυρότερες, ιδιαίτερα τη Γερμανία. Κι ενώ η ακολουθούμενη πολιτική, με τη στήριξη  του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. κι’  ενός αστερισμού μικρότερων κομμάτων, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως «μονόδρομος», το κεντρικό προς απάντηση ερώτημα είναι: Μπορεί ν΄ ανατραπεί αυτή η πολιτική; Γιατί τίποτα λιγότερο από την ανατροπή της δεν είναι σε θέση να σταματήσει το κοινωνικό ολοκαύτωμα της χώρας και των ανθρώπων της. Και ακόμα παραπέρα: Με ποιους όρους μπορεί να γίνει αυτό πραγματικότητα;
          Τα κόμματα της Αριστεράς απαντούν το καθένα καταφατικά. Προτάσσουν όμως διεξόδους με υπερτονισμό των υπαρκτών στρατηγικών διαφορών τους. Αρνούνται έτσι μέχρι σήμερα ν΄ αναγνωρίσουν αυτό που κατανοούν πλέον οι περισσότεροι απ΄ τα μέλη και τους ψηφοφόρους τους: Ότι κανένα κόμμα της Αριστεράς, όσο και με όποια συνθήματα και να απευθύνεται στο λαό αναζητώντας την προνομιακή στήριξη του, δεν είναι σε θέση να απελευθερώσει την αναγκαία κοινωνική δυναμική από μόνο του. Ότι στο ύψος ενός τέτοιου καθήκοντος μπορεί να αρθεί μόνο το πιο πλατύ μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων - με τις συνασπισμένες δυνάμεις της Αριστεράς στον πυρήνα του.
          Μπορεί όμως σήμερα να υπάρξουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για έναν κοινωνικό και πολιτικό συνασπισμό που να «αναγνωρίζει» προγραμματικά τον  πολιτικό αντίπαλο στις δυνάμεις που προκαλούν το σημερινό κοινωνικό ολοκαύτωμα; Και θα «ανακαλύπτει» στο πρόσωπο των άλλων δυνάμεων της ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Aριστεράς τον προνομιακό συνομιλητή και συναγωνιστή του;   Που θα διαμορφώσει ένα συνθετικό πρόγραμμα ανατροπής αυτής της πολιτικής, ξεκινώντας  από την αθέτηση πληρωμών για ουσιαστική διαγραφή του χρέους και την κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας;  Που δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με ό,τι και όποιους χρειαστεί προκειμένου να γίνει δυνατή μια εσωτερική «σεισάχθεια» και άμεσα μέτρα αναδιανομής υπέρ των εργαζόμενων, στηρίζοντας ταυτόχρονα μια παραγωγική ανασυγκρότηση φιλική στο περιβάλλον και τους εργαζόμενους  και μια νέα θέση της χώρας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας; Που θα αξιοποιήσει όλα τα ερείσματα αλληλεγγύης και πάλης στην Ευρώπη και στον κόσμο;         
          Με ένα τέτοιο πλαίσιο η συνασπισμένη Aριστερά θα μπορούσε ν’ «αγκαλιάσει» χωρίς αμηχανία ή πολιτικό «σνομπισμό» τον κόσμο που σήμερα συνειδητοποιεί τις ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα και απεγκλωβίζεται απ’ το δικομματισμό. Που προσεγγίζει, ταυτόχρονα, τα αριστερά κόμματα κουβαλώντας όλες τις ψευδαισθήσεις και «κακές συνήθειες» του από τις πελατειακές σχέσεις που καθόριζαν τη σχέση του με την πολιτική.   
          Μπορεί να υπάρξει σήμερα ένα άμεσο πρόγραμμα και ιδέες ικανές να μετατρέψουν την οργή που σιγοκαίει σε απόφαση για μαχητική προσωπική συμμετοχή διαρκείας σε διάφορα συλλογικά πλαίσια πάλης και αλληλεγγύης μ΄ επίκεντρο την εργασία και τις ανάγκες για αξιοπρεπή ζωή - που τίποτα να μη μπορεί ν΄ αναχαιτίσει;
          Αυτά και άλλα ερωτήματα μπαίνουν σήμερα. Προφανώς δεν πρόκειται ν΄ απαντήσουν  σ’  αυτά οι επικείμενες εκλογές. Το πιθανότερο είναι ότι  αυτές θα «νομιμοποιήσουν» οριακά τη σημερινή πολιτική μέσω ενός δικομματικού συνασπισμού, που θα είναι μειοψηφία στο λαό και πλειοψηφία στη Βουλή. Κι επειδή η ταυτόχρονη ενίσχυση της συνολικής δύναμης όλων των δυνάμεων της Αριστεράς στη Βουλή μπορεί να εξασφαλίσει μόνο ισχυρότερη αντιπολίτευση, την ώρα που ζητούμενο δεν είναι τίποτα λιγότερο  από την αποτροπή καταστροφής της χώρας, οι εργαζόμενοι, και προπαντός οι νέοι, που θα υπερψηφίσουν αριστερά κόμματα, ας μην τα εξουσιοδοτήσουν «εν λευκώ»: Ας κάνουν όσο γίνεται πιο καθαρό τι περιμένουν απ’  αυτά για την, εξαιρετικά κοντινή, «επόμενη μέρα».
          Το ζητούμενο για την αριστερά είναι να αποδειχτεί πολιτικά και κοινωνικά χρήσιμη. Αλλιώς, θα εξαφανιστεί κι αυτή εν μέσω μιας θάλασσας εξαθλιωμένων και ηθικοπολιτικά «τσακισμένων» ανθρώπων, κάτω απ’ τη γενική επίθεση των ορδών της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής βαρβαρότητας ενάντια στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου

04/04/2012
Η σημερινή αυτοκτονία του 77χρονου συνταξιούχου είναι από μόνη της ένα τραγικό γεγονός. Το δραματικό τέλος που έδωσε στη ζωή του ο συνάνθρωπος μας αναδεικνύει με τον πιο θλιβερό τρόπο τα αδιέξοδα που βρίσκεται σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Τα πολλαπλά βάρη που βιώνουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι εξαιτίας της μνημονιακής πολιτικής και η σχέση τους με την αύξηση των αυτοκτονιών έχει εδώ και καιρό επισημανθεί από τις έρευνες των ειδικών φορέων.  Είναι καιρός να σταματήσει η βάρβαρη πολιτική που καταδικάζει το λαό στη χώρα μας, αλλά και τους άλλους ευρωπαϊκούς  λαούς στη φτώχεια και την απόγνωση. Πρέπει να προτάξουμε τους συλλογικούς αγώνες και την αλληλεγγύη ως ασπίδα προστασίας όλων απέναντι στη βία της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
To Γραφείο Τύπου

H θέση της ΔΕΑ για το ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε ιστορικές ευθύνες
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει πόλος του ενδιαφέροντος, της ελπίδας και της προσοχής ενός πλατύτερου τμήματος των αγωνιστών/στριών των κινημάτων αντίστασης. Αυτό επιβεβαιώνεται από την πολιτική εμπειρία: οι συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποκτήσει ξανά μεγάλη μαζικότητα και ζωντάνια.
Ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο «ανοιχτό» εγχείρημα της Αριστεράς, το πιο κοντινό στο πρότυπο του μετώπου που αναζητά ακόμα μεγαλύτερο τμήμα του κινήματος, συμπεριλαμβανομένης της βάσης του ΚΚΕ, αλλά και κόσμου της βάσης της σοσιαλδημοκρατίας που έρχεται σε ρήξη με την παράδοση του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «εκπαιδευμένος» να λειτουργεί μετωπικά, έχει κάνει κάποιες δημοκρατικές κατακτήσεις και –κυρίως– δεσμεύεται πολιτικά με τις δημόσιες προτάσεις ενωτικής δράσης προς το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι επιθέσεις σε κάθε ευκαιρία ή αφορμή των καθεστωτικών δυνάμεων και των παπαγάλων τους στα ΜΜΕ ενάντια στους «Συριζαίους» αποδεικνύουν ότι η εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει κομβική σημασία για την Αριστερά, αλλά και τις πολιτικές εξελίξεις.
Οι πρόσφατες επιλογές της ηγεσίας του ΣΥΝ βάζουν σε δοκιμασία αυτή την προοπτική. Ξεχωρίζουμε δύο κεντρικά μέτωπα:
Α. Η συνεργασία με τους «πασοκογενείς» μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτη διάσταση. Δεν είχαμε και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με την απεύθυνση στη βάση της σοσιαλδημοκρατίας, με την προσπάθεια να κερδηθεί στη ριζοσπαστική Αριστερά κόσμος που ψήφιζε ΠΑΣΟΚ ή πίστεψε στο ΠΑΣΟΚ. Μεγάλα τμήματα του εργατικού κινήματος ή λαϊκών αντιστάσεων καθορίζονται από τέτοιο κόσμο. Η Αριστερά οφείλει να μάθει να δουλεύει με αυτό τον κόσμο, να τον διεκδικεί πολιτικά, να στρέφει προς τα αριστερά πλατιά τμήματα των λαϊκών ανθρώπων.
Μπορεί όμως η συνεργασία με ομάδες πρώην ηγετικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ να υπηρετήσει αυτή την τακτική; Σε ένα βαθμό μπορεί να συζητηθεί. Για παράδειγμα, η αξιοποίηση της Σοφίας Σακοράφα, που έγκαιρα διαχωρίστηκε από την κυβέρνηση ΓΑΠ, ή του Παναγιώτη Κουρουμπλή, που καταψήφισε με έντονα συμβολικό τρόπο το Μνημόνιο 2, έγινε αποδεκτή από τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να αναδειχθεί η απεύθυνση στην κοινωνική βάση της σοσιαλδημοκρατίας. Όμως η κλιμάκωση αυτής της τακτικής, η συγκρότηση σχήματος εκλογικής και ευρύτερα πολιτικής συνεργασίας με τις πολιτικές κινήσεις των «πασοκογενών» έχει παγίδες. Είναι αλήθεια ότι κάποια στελέχη του χώρου αυτού έχουν φθαρεί εξαιτίας των θέσεων που είχαν στο παρελθόν και απωθούν αντί να προσελκύουν κόσμο. Είναι αλήθεια ότι η δομημένη συνεργασία με τις κινήσεις αυτές δυσκολεύει το οργανωμένο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Κυρίως όμως είναι αλήθεια ότι η δομημένη συμμαχία με τις κινήσεις των «πασοκογενών» δημιουργεί πολιτική σύγχυση, υπογραμμίζει «ταυτοτικές» αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ. Αδυναμίες που πηγάζουν από το χαρακτήρα του ως συμμαχικού εγχειρήματος, αλλά κυρίως αδυναμίες που πηγάζουν από την πολιτική και ιδεολογική αμφισημία της ηγεσίας του ΣΥΝ.
Β. Επίσης ανεξέλεγκτη διάσταση μπορεί να πάρει η τάση της ηγεσίας του ΣΥΝ προς τη διατύπωση κυβερνητικών λύσεων, τάση συνδεδεμένη με τη ροπή προς έναν προγραμματικό «ρεαλισμό». Η ηγεσία του ΣΥΝ μιλά για μια κάποια «αντιμνημονιακή-αντινεοφιλελεύθερη» κυβέρνηση που μπορεί να προκύψει και από την κάλπη των επερχόμενων εκλογών (διαδικασία «3ης εντολής» αν το άθροισμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν συγκεντρώνει 151 βουλευτές). Στηρίζοντας αυτή την προοπτική, ο ΣΥΝ και η «Αυγή» επιδίδονται σε μια «προσαρμογή» του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρώντας να παρουσιάσουν πιο ρεαλιστικές και «άμεσα υλοποιήσιμες» προτάσεις (π.χ., ανακατανομή πλούτου αντί ανατροπή της λιτότητας, τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο αντί κρατικοποίηση των τραπεζών, μορατόριουμ πληρωμών του δημόσιου χρέους αντί της στάσης πληρωμών κ.λπ.).
Η τάση αυτή είναι αποπροσανατολιστική. Το καθεστώς δεν πρόκειται να παραδώσει αμαχητί την κυβερνητική εξουσία σε ένα τμήμα της Αριστεράς και κάποιους (διαρκώς διευρυνόμενους;) σοσιαλδημοκράτες συμμάχους της. Η συντηρητικοποίηση του προγράμματος δεν πρόκειται να δημιουργήσει συνθήκες ομαλού «διαλόγου» με το καθεστώς (οι καπιταλιστές έχουν ήδη αποδείξει ότι δεν διαπραγματεύονται μέσα στην κρίση), ενώ εύκολα μπορεί να δημιουργήσει συγχύσεις και αποσυσπειρώσεις στον κόσμο που απευθυνόμαστε.
Παρ’ όλ’ αυτά, το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κριθεί. Μεγάλο τμήμα του κόσμου του, συμπεριλαμβανομένων μελών και τάσεων του ΣΥΝ, επιμένει σε ριζοσπαστική-αριστερή κατεύθυνση. Επιμένει στο στόχο της κυβέρνησης της Αριστεράς, που για να προσεγγιστεί έχει δύο προϋποθέσεις: α) τη σύγκλιση μεταξύ ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ και β) την αποφασιστική κλιμάκωση των εργατικών και λαϊκών αγώνων. Επιμένει, παράλληλα, στο πρόγραμμα διεκδικήσεων που έχει συζητηθεί και λογοδοτεί στις εργατικές-λαϊκές ανάγκες και όχι στα όρια ανοχής του συστήματος. Ο κόσμος αυτός είναι ισχυρός στη βάση του εγχειρήματος, στις τοπικές επιτροπές και στις συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ διαθέτει και σημαντική εκπροσώπηση στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΔΕΑ θα επιχειρήσει στο επόμενο διάστημα τη συστηματική συγκρότηση αυτού του κόσμου (από τα κάτω, αλλά και από τα πάνω) ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ στην αριστερή-ριζοσπαστική κατεύθυνση, που τόσες ελπίδες δημιούργησε.

Συνέντευξη Τύπου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ - ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ


Αποσπάσματα ομιλιών από τη σημερινή συνέντευξη Τύπου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ - ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ

Πάνος Λάμπρου (Συντονιστής) : Να σας ευχαριστήσουμε που ανταποκριθήκατε στη σημερινή συνέντευξη Τύπου η οποία βέβαια γίνεται υπό το βάρος της χθεσινοβραδινής είδησης του θανάτου του αγαπημένου μας συντρόφου του Γιάννη Μπανιά, ο οποίος ήταν παλιός γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού. Στη συνέχεια είχε μια λαμπρή αγωνιστική διαδρομή τόσο στο ΚΚΕ Εσωτερικού Ανανεωτική Αριστερά και στην ΑΚΟΑ και βεβαίως στα κινήματα, στο Κοινωνικό Φόρουμ και στον ΣΥΡΙΖΑ που ήταν για ένα μεγάλο διάστημα μέλος της Γραμματείας του, συντονιστής της Γραμματείας και βουλευτής Επικρατείας του.

Αντιλαμβάνεστε ότι είμαστε συντετριμμένοι από το γεγονός αυτό, παρόλα αυτά συνεχίζουμε, γιατί φαντάζομαι ότι το ίδιο θα ήθελε και ο σύντροφός μας ο Γιάννης Μπανιάς. Θα συνεχίσουμε να μην χάσουμε ούτε μία μέρα.
Φίλες και φίλοι νομίζω ότι σήμερα είμαστε έτοιμοι ως ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάσουμε τη διακήρυξή μας και τις συνεργασίες μας, τόσο τις προεκλογικές όσο και τις μετεκλογικές.
Να ξεκινήσουμε τη συνέ0ντευξη Τύπου με την τοποθέτηση, την παρέμβαση του Προέδρου της Κ.Ο. Αλ. Τσίπρα.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ
Να ευχαριστήσω με τη σειρά μου όσους και όσες είστε σήμερα εδώ.
Θα ήθελα κι εγώ να ξεκινήσω τη σημερινή συνέντευξη με το μεγάλο κενό που αφήνει ο θάνατος του συντρόφου μας του Γιάννη Μπανιά, που δυστυχώς συνέπεσε μ΄ αυτό το ξεκίνημά μας, αλλά είναι σαν να είναι δίπλα μας ο Γιάννης ο Μπανιάς, γιατί μέρος της σημερινής διακήρυξης που θα σας παρουσιάσουμε αποτελεί και δική του πολιτική παρακαταθήκη.
.
Ο σύντροφος Γιάννης Μπανιάς, μαχητής ως την τελευταία στιγμή, για όλους εμάς τους συντρόφους και συναγωνιστές του στον ΣΥΡΙΖΑ, για τη δημιουργία του οποίου αγωνίστηκε με έμπνευση και επιμονή τα τελευταία χρόνια, η απώλεια είναι μεγάλη.
Το ίδιο μεγάλη είναι και η πολιτική και προσωπική μας δέσμευση ότι αυτή η υπόθεση της ριζοσπαστικής αριστεράς, για την οποία πάλεψε ο Γιάννης, θα πάει πολύ μακριά.

Μέρος της πολιτικής παρακαταθήκης του Γιάννη Μπανιά είναι και η σημερινή κοινή διακήρυξη θέσεων που θα σας παρουσιάσουμε.

Καλό ταξίδι σύντροφε.


Φίλες και φίλοι,

Η χώρα και ο λαός μας ζει μια ανείπωτη τραγωδία. Μια τραγωδία που δεν ήταν αναπόφευκτη, αλλά το αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών των δυνάμεων που κυβέρνησαν τον τόπο από τη μεταπολίτευση ως σήμερα.
Η προσφυγή στο ΔΝΤ αποτέλεσε πολιτική επιλογή.
Η μεθόδευση της πλήρους παράδοσης της χώρας στους δανειστές της αποτέλεσε πολιτική επιλογή.
Πολιτική επιλογή ενός διεφθαρμένου και παραδομένου στο δογματικό νεοφιλελευθερισμό, δικομματικού συστήματος εξουσίας.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αφού έριξαν τη χώρα στα βράχια, τώρα συνεταιρίζονται για να την αποτελειώσουν.
Έχουν δεσμευτεί και συνυπογράψει Συμφωνητικό εκποίησης της χώρας και κοινωνικής διάλυσης.

Μας οδήγησαν ως εδώ δίχως να λογαριάσουν τη λαϊκή βούληση.
Ψήφισαν ΝΑΙ σε όλα, αδιαφορώντας για τις αντοχές της κοινωνίας
Αποφάσισαν για όλους εμάς, χωρίς εμάς.
Τώρα ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε και όλοι εμείς οι πολλοί, ο ελληνικός λαός, η Ελλάδα να προχωρήσει χωρίς αυτούς.
Ήρθε η ώρα για μια μεγάλη ανατροπή στην Ελλάδα, για ένα ισχυρό μήνυμα στην Ευρώπη.

Εμείς που είμαστε σήμερα εδώ παλεύουμε για την συγκρότηση ενός ανοιχτού μετώπου με βάση τη συνεργασία των δυνάμεων της αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας και σοσιαλιστών που δεν χωρούν οι αξίες, οι ιδέες και τα όνειρά τους στη πολιτική των μνημονίων της υποτέλειας.

Είναι σήμερα μαζί μας :
Ο Μανώλης ο Γλέζος, σύμβολο αντίστασης, όχι μόνο για την αριστερά, για το λαϊκό κίνημα, για τη δημοκρατία και θα είναι μαζί μας και σ΄ αυτή τη μάχη που δίνουμε, έχοντας ιδιαίτερο ρόλο. Θα σας πω αργότερα γι αυτό.

Η Σοφία Σακοράφα, ανεξάρτητη βουλευτής, που καταψήφισε το μνημόνιο και έχει ανακοινώσει εδώ και τρεις μήνες την πολιτική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι μαζί μας μέλη και στελέχη της Ενωτικής Κίνησης, με τον Π. Κουρουμπλή, ανεξάρτητο βουλευτή . Έγκαιρα διαχώρισε τη θέση του με σθένος στη Βουλή από την πολιτική του μνημονίου της υποτέλειας. Ο Αλ. Μητρόπουλος, ο Αντ. Κοτσακάς και άλλα στελέχη της Ενωτικής Κίνησης.

Είναι εδώ μια συλλογικότητα που εδώ και καιρό έχει διακριτή θέση και στάση στον ευρύτερο σοσιαλιστικό χώρο Ο Νέος Αγωνιστής, η συντρόφισσα η Νίνα Κασιμάτη και άλλοι.

Είναι εδώ η ΕΔΗΚ, με το Σταύρο Καράμπελα, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, το ιστορικό κέντρο στη χώρα μας, με σπουδαίες μορφές που διακρίθηκαν για το ήθος και την αγωνιστικότητά τους, τώρα νέοι άνθρωποι συνεχίζουν αυτή την παράδοση που θέλουν να φέρουν στο σήμερα τα οράματα και τα ιδανικά αγωνιστών όπως ο Αλέκος ο Παναγούλης.

Είναι η Κοινωνική Αριστερά, είναι προσωπικότητες από το χώρο της ριζοσπαστικής Οικολογίας, βλέπω τον Γιάννη Σχίζα, συλλογικότητες και προσωπικότητες που αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να ενώσουμε τις φωνές μας για να διεκδικήσουμε αυτή η εκλογική αναμέτρηση να μην είναι μια χαμένη ευκαιρία για το λαό μας.

Δικός μας μονόδρομος είναι ο δρόμος της ενότητας, είναι ο δρόμος της δημοκρατίας, είναι ο δρόμος της λαϊκής κυριαρχίας.
Αποφασίσαμε να πορευτούμε μαζί, προεκλογικά, εκλογικά και μετεκλογικά, γιατί πιστεύουμε ότι μαζί μπορούμε να διεκδικήσουμε μια νέα λαϊκή πλειοψηφία, για να αλλάξει πορεία η χώρα, για να αποσοβήσουμε το κοινωνικό ολοκαύτωμα, για να ζήσουμε στη χώρα μας, εμείς και οι επόμενες γενιές, με αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη.

Εμπνεόμαστε όλοι εμείς από το μεγάλο και πολύμορφο μαζικό και ενωτικό κίνημα αντίστασης του ελληνικού λαού, που μας έφερε σε κοινούς αγωνιστικούς δρόμους, στις πλατείες και τους δρόμους, στις απεργίες, στην πολιτική ανυπακοή, στο κίνημα «δεν πληρώνω» τα χαράτσια, σ΄ όλους τους κοινωνικούς αγώνες που αναπτύχθηκαν αυτά τα δυο χρόνια.

Παλεύουμε για την ανατροπή των κυρίαρχων πολιτικών και δεσμευόμαστε για την ακύρωση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και όλων των μέτρων που απορρέουν από αυτές.

Διεκδικούμε και δεσμευόμαστε να διαλευκανθούν άμεσα όλες οι υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όσοι από το πολιτικό προσωπικό, τις πολυεθνικές και τον επιχειρηματικό κόσμο πλούτιζαν παράνομα σε βάρος των εργαζόμενων και της κοινωνίας.


Σήμερα, καταθέτουμε τους άξονες ενός  συγκεκριμένου προγραμματικού πλαισίου με βάση τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων, του κόσμου της εργασίας.

Σήμερα καλούμε όλη την κοινωνία, τον καθένα και την καθεμιά, ανεξάρτητα από την πολιτική του καταγωγή, να πάρει θέση, να πάρει μέρος στον αγώνα μας για να μην υπάρξει την επόμενη μέρα των εκλογών κυβέρνηση μνημονίου, για να υπάρξει μια επόμενη μέρα που θα ανοίγει προοπτική στην ελπίδα και την αξιοπρέπεια.

Στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση, που θα είναι μια μεγάλη ευκαιρία για το λαό μας, είμαστε αποφασισμένοι να μην διεκδικήσουμε ψήφο διαμαρτυρίας, αλλά ψήφο εξουσίας, ψήφο σωτηρίας.

Η ονομασία του συνδυασμού μας θα είναι Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο.

Στόχος μας ένας νέος συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς, τις δυνάμεις που από προοδευτική και αντινεοφιλελεύθερη σκοπιά αντιπαλεύουν το μνημόνιο.

Και σήμερα, με τη κοινή διακήρυξη θέσεων, δεσμευόμαστε ότι:

  • Πρώτον: θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να καταγγείλουμε τη δανειακή σύμβαση και τα μνημόνια της χρεοκοπίας.

Μοναδική δίκαιη λύση είναι η ανατροπή των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, η αναστολή πληρωμών προς τους πιστωτές για όσο χρειαστεί ώστε να ανασυγκροτηθεί η οικονομία και ταυτόχρονα η επιλεκτική διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και η εξυπηρέτηση του υπόλοιπου με ευνοϊκούς όρους και ρήτρα ανάπτυξης

Για μας η απάντηση στο δίλημμα «λεφτά για μισθούς, συντάξεις και κοινωνική προστασία ή για τους πιστωτές» είναι δεδομένη: Για μας δεν υπάρχει δίλημμα. Προτεραιότητα για μας είναι οι ανάγκες της κοινωνίας.


  • Δεύτερον: θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να προχωρήσουμε στην εφαρμογή ενός προγράμματος  αναδιανομή του πλούτου, κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης.

Με
  • Φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων, των εφοπλιστών, της μεγάλης ακίνητης και κινητής περιουσίας, αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Ειδική εισφορά στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
  • Μείωση των έμμεσων φόρων, κατάργηση των χαρατσιών, μείωση της φορολόγησης των χαμηλών εισοδημάτων. Κατάργηση του Φ.Π.Α. στα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης. Έλεγχο της ακρίβειας και των ολιγοπωλιακών πρακτικών στην αγορά. Προστασία των δανειζομένων (εργαζομένων, συνταξιούχων, μικρομεσαίων και αγροτών) από τις τράπεζες. Άμεσα μέτρα για τα χρέη των νοικοκυριών από τις τράπεζες και κούρεμα του ιδιωτικού χρέους.
  • Επαναφορά των μισθών, των συντάξεων, των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών συμβάσεων και των δικαιωμάτων στη προ μνημονίου εποχή. Άμεσα μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας και την προστασία των ανέργων. 
  • Τρίτον: Θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να    υλοποιήσουμε ένα εθνικό σχέδιο για την ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και σε όφελος της κοινωνίας, ένα εθνικό σχέδιο για την οικονομική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας

Με ανασχεδιασμό της λειτουργίας των δημοσίων επιχειρήσεων με κοινωνικά-αναπτυξιακά κριτήρια και όχι με ιδιωτικοοικονομικά και πελατειακά,

Με βασικό πυλώνα τον δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των τραπεζών και ριζική αλλαγή των όρων, των κριτηρίων και του τρόπου λειτουργίας τους.

  • Τέταρτον: Θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να  δημιουργήσουμε ασπίδα κοινωνικής προστασίας και υπεράσπισης των δημόσιων αγαθών, των χαμηλών στρωμάτων που πλήττονται, των ανέργων, των μακροχρόνια ανέργων αλλά και όλων εκείνων των πολιτών που σήμερα βρίσκονται στο περιθώριο. 
  • Πέμπτον: Θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να ανατρέψουμε το δόγμα παράδοσης εις τη Δύση, για να μεταστρέψουμε το γεωπολιτικό προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής.
Για το σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας σύγχρονης, πολυδιάστατης, ανεξάρτητης και ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής.

  • Έκτον: Θα διεκδικήσουμε τη λαϊκή στήριξη και εντολή για να   αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία στη χώρα που γεννήθηκε

Κυρίαρχος και υπεύθυνος να αποφασίζει για το μέλλον του τόπου θα είναι ο λαός και μόνον ο λαός.

Φίλες και φίλοι,

Γνωρίζουμε καλά πως καμιά πραγματική αλλαγή –πόσο μάλλον μια μεγάλη ανατροπή όπως αυτή που προσδοκούμε- δεν μπορεί να γίνει χωρίς κόπο. Τα παραπάνω για τα οποία δεσμευόμαστε δεν αποτελούν έναν εύκολο δρόμο, ούτε εμείς υποσχόμαστε ότι έχουμε το μαγικό ραβδί και σίγουρα δεν μπορούν να υλοποιηθούν με ανάθεση με τη λογική της ανάθεσης από την κοινωνία σε μια ομάδα «ειδικών».

Δεν ζητάμε από το λαό ανάθεση εργολαβίας σωτηρίας της χώρας.

Ζητάμε συμπόρευση και κοινούς αγώνες.

Γιατί πιστεύουμε ότι μπορούμε.

Γιατί είμαστε πεπεισμένοι ότι έχουμε ρεαλιστικές προτάσεις και είμαστε αποφασισμένοι.

Γιατί είμαστε πεπεισμένοι ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, άρα έχουμε και τη δυνατότητα να ανατρέψουμε αυτή τη μεγάλη κοινωνική αδικία, έχουμε τη δυνατότητα να ανατρέψουμε όλους αυτούς που μας έριξαν στο γκρεμό και θέλουν να συνεχίσουν αυτή την καταστροφική πορεία για τη χώρα.

Αυτή την ευκαιρία δεν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη.»


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣυνΕντευξη ΤΥπου ΣυνασπισμοΥ ΡιζοσπαστικΗς ΑριστερΑς – ΕνωτικοΥ ΚοινωνικοΥ ΜετΩπου

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

Χθες στη βουλή κατά παραβίαση των συμφωνιών που είχανε γίνει στην προηγούμενη συνεδρίαση, δηλαδή στη συνεδρίαση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, παρουσιάστηκε το καταπληκτικό, να αγνοούν και οι 3 αρμόδιοι ότι υπάρχουν έγγραφα που να τεκμηριώνουν τις απόψεις της Ελλάδας δεν έχουν γίνει ποτέ. Μπορεί να πει κανείς ότι μας τα κρύβουν και μας λένε ψέματα για άλλη μια φορά. Είναι αδύνατον, εντελώς αδύνατον, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Δικαιοσύνης αν θέλετε, την απόφαση της διασυμμαχικές επιτροπής τις 19μελούς διασυμμαχικής επιτροπής του Παρισίου καταλογίζει ότι η Γερμανία οφείλει 7.100.000.000 δολάρια αγοραστικής αξίας 1938 που σημαίνει σήμερα 108 δις ευρώ με βάσει τα στοιχεία που μας έδωσε η τράπεζα Ελλάδος. Την απόφαση αυτή δεν την έχουν; Συνεπώς ή το κρύβουν ή μας λένε ψέματα. Ως αναφορά τον τομέα αυτόν το συγκεκριμένο. Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει φάκελος, όταν, προσέξτε, ταυτόχρονα αυτή η ίδια διασυμμαχική επιτροπή αποφάσισε να καταλογίσει στην Ιταλία και στη Βουλγαρία, να πληρώσουν το ανάλογο για την καταστροφή στην οικονομία της χώρας μας. Τα πλήρωσε και η Ιταλία και η Βουλγαρία, πως δεχτήκαμε την πληρωμή από την Βουλγαρία και την Ιταλία χωρίς να υπάρχουν φάκελοι. Είναι δυνατόν αυτό ποτέ να συμβαίνει; Τρομαχτικό το ψέμα που λένε. Ως αναφορά το αναγκαστικό δάνειο, αυτό συνήφθει ανάμεσα στα κράτη αλλά αυτοί που έκαναν την διεξαγωγή του δανείου ήταν 2 τράπεζες, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Γερμανική. Και απ’ ότι γνωρίζουμε εμείς, από πληροφορίες, η Γερμανική Τράπεζα κάθε φορά σημειώνει στα χαρτιά της, γιατί είναι νομότυποι οι Γερμανοί υπάρχει αυτό το χρέος απέναντι στην Ελλάδα. Πως είναι δυνατόν να το σημειώνουν οι Γερμανοί και να λείπει από την τράπεζα της Ελλάδος από το Υπουργείο Οικονομικών, από το Υπουργείο Εξωτερικών και από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Θεωρώ ότι είναι μια καινούργια προσπάθεια παρεμπόδισης αυτών που δικαιούται η Ελλάδα και με τον Τίτλο τον περίφημο που κάθε φορά μας παρουσιάζουν δεν παραιτούμεθα των αξιώσεων αλλά περιμένουμε την ευτυχή συγκυρία πότε θα έρθουν οι συνθήκες, ώριμες κλπ. Όταν λένε λοιπόν δεν παραιτούμεθα των διεκδικήσεων μας και μπορώ να σας δείξω επίσημα χαρτιά των υπουργών που απαντάνε έτσι σε ερωτήσεις, όταν λένε δεν παραιτούμεθα των αξιώσεων μας, δηλαδή ψέματα λένε.

ΠΑΝ. ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ:
Θέλω και εγώ από την πλευρά μου, να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου και στην οικογένεια του Γιάννη του Μπανιά, και στην πολιτική του οικογένεια. Ένας άνθρωπος που πάλεψε για τη συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς, πίστεψε σε αυτή την προσπάθεια και πραγματικά χωρίς να υπερβάλει κανείς πρέπει να αναγνωρίσει ότι ανάλωσε όλη την προσωπική του ζωή σε αυτή την υπόθεση. Η συγκυρία ατυχής μεν , γιατί δοκιμάζεται αυτός ο χώρος και η κοινωνία θα δώσει μια νέα μάχη και οι απώλειες αυτού του είδους είναι απώλειες πολύ σημαντικές αλλά ο Γιάννης πάντα, ακόμα και με την απουσία του, εκπέμπει ένα μήνυμα ευθύνης όλων εκείνων που αντιλαμβάνονται πόσο κρίσιμες είναι οι στιγμές για μια κοινωνία που ζει το κοινωνικό ολοκαύτωμα , μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται και ζει το μαρτύριο πλέον νέων εργασιακών σχέσεων σε ένα καθεστώς εργασιακής γαλέρας, μια κοινωνία που βιώνει το μαρτύριο κατεδάφισης κάθε κοινωνικών δικαιωμάτων και ωθείται με μία βία σε ένα νέο πλαίσιο κοινωνικού θα έλεγα κανιβαλισμού.
Μια κοινωνία που πραγματικά πιστεύει τα διλλήματα μιας νέας επικίνδυνης απελπισίας αν δεν ψηφίσει και αν δεν στηρίξει το δικομματισμό και τα πρόσωπα που με συνειδητές επιλογές χρεώνονται γι αυτήν την καταστροφική πορεία του τόπου. Τα πρόσωπα που δεν τόλμησαν ποτέ να αντιστρέψουν τον εκβιασμό που επέβαλαν οι δανειστές και έρχεται η κ. Μέρκελ να μας πει προχθές, ότι ξέρετε, ακόμη και αν θέλει να φύγει η Ελλάδα δε θα επιτρέψουμε να φύγει.
Ανήκω σε μια πολιτική κίνηση που αντιλήφθηκε πολύ έγκαιρα που οδηγούνται τα πράγματα. Έτσι λοιπόν συγκρότησε μια συλλογική έκφραση της οποίας η πεμπτουσία ήταν η εργασία και η προσπάθεια να συγκροτηθεί απέναντι σε αυτήν την κοινωνική λαίλαπα ένα πατριωτικό, κοινωνικό, εναλλακτικό, αναπτυξιακό κυβερνητικό πρόγραμμα για να αφοπλίσει το δικομματισμό από το μόνιμο επιχείρημα του ότι η αριστερά βολεύεται στους μονοψήφιους αριθμούς, στον καταγγελτικό λόγο και δεν προτάσσει εναλλακτικές κυβερνητικές προτάσεις γιατί δεν θέλει να αναλάβει ευθύνες. Αυτό το δίλλημα νομίζω ότι πλέον καθίσταται   εντελώς αίολο και αποδυναμωμένο.
Γιατί ακριβώς πριν από λίγο ακούσαμε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να εξαγγέλλει συγκεκριμένους άξονες κυβερνητικής πολιτικής που υποκαθιστά τον μέχρι σήμερα ενδεχομένως καταγγελτικό λόγο με κυβερνητική πρόταση ευθύνης. Η συλλογική προσπάθεια λοιπόν της Ενωτικής Κίνησης εξαντλήθηκε στο να προσπαθήσει να πείσει όλες τις συλλογικές εκφράσεις του ευρύτερου χώρου των Οικολόγων, της ΔΗΜΑΡ, του ΚΚΕ, του Άρματος Πολιτών, ότι αυτή τη στιγμή τα στερεότυπα, οι πολιτικές προκαταλήψεις που μπορεί να εμφιλοχωρούν στη ζωή κάθε συλλογικής έκφρασης αποτελούν πολυτέλεια μπροστά σε αυτό που βιώνει ο ελληνικός λαός και στην ευθύνη να υποτάξουμε το εγώ των ποσοστών μας στην ανάγκη συγκρότησης αυτού του μεγάλου κοινωνικού μετώπου που θα επιχειρήσει να υποκαταστήσει την ήττα της ελπίδας που βιώνει μια ολόκληρη κοινωνία, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι που βιώνουν το μαρτύριο μιας νέας μορφής γενοκτονίας διότι έρχεται το σύστημα και τους σκοτώνει τα όνειρα αναγκάζοντας τους να πάρουν των οματιών τους όπως λένε και στο χωριό μου. Οι δυνάμεις λοιπόν αυτής της πρωτοβουλίας , εξαντλήσαμε από τη μια πλευρά όλες μας τις δυνάμεις για να πείσουμε όλες αυτές τις συλλογικές εκφράσεις ποιο είναι το αναγκαίο ποια είναι η ευθύνη αυτή τη στιγμή που πρέπει να διέπει τις σκέψεις όλων. Πρέπει να σας πω λοιπόν ότι η δύναμις με την οποία βρήκαμε κοινό τόπο η δύναμις που πρέπει να ομολογήσω ότι έκανε υπερβάσεις λόγω και των δικών της ιδιαιτεροτήτων, των δικών της προκαταλήψεων είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρος του ο Αλέξης Τσίπρας διότι εκπέμπει μια οραματική στόχευση για τη συγκρότηση ακριβώς ενός τέτοιου μετώπου ευρύτερων δυνάμεων που πραγματικά με τη συγκρότηση τους, με το πρόγραμμα τους, θα εκπέμψουν ένα νέο μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας μιας εναλλακτικής πρότασης για την ελληνική κοινωνία. Μ’ αυτές τις σκέψεις θέλω κι εγώ από τη μεριά μου να χαιρετήσω αυτή τη συνεργασία, τη συγκρότηση αυτού του ενωτικού κοινωνικού μετώπου που πραγματικά θα αποδείξει αυτό που έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ ότι όταν έρθει η ώρα μιας ελπίδας κανένας δεν μπορεί να της αντισταθεί.


ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ:
Κατ΄ αρχήν να εκφράσω τη βαθειά λύπη μου για την απώλεια ενός ριζοσπάστη πολιτικού, αγωνιστή, τον οποίον είχα τη χαρά και την ευτυχία να τον γνωρίσω σε δράσεις εντός και εκτός Ελλάδας και να του ευχηθώ –αν μπορεί να είναι αυτό- καλό ταξίδι.
Από τον Μάιο του 2010, όταν αρνήθηκα την προαποφασισμένη και σχεδιασμένη εισαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, είχα κάνει λόγο τότε για την αναγκαιότητα ενός ισχυρού μετώπου ανατροπής. Η θέση μου αυτή συναντήθηκε με το κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ και πριν λίγο καιρό, πριν τρεις μήνες, ανέλυσα με πολύ μεγάλη σαφήνεια το σκεπτικό της συνεργασίας μας. Κυρίως τόνισα ότι αυτή η συνεργασία είναι ιστορικά επιβεβλημένη και πολιτικά ώριμη και αναγκαία. Η σημερινή ημέρα είναι μια δικαίωση των προσδοκιών μας, κυρίως των προσδοκιών του ελληνικού λαού. Του λαού που συναντήθηκε στις πλατείες, στις μεγάλες πορείες, στο κίνημα των διοδίων και των χαρατσίων και αναζητά μια προοπτική για τον αγώνα που δίνει.
Σήμερα βρισκόμαστε εδώ δυνάμεις με διαφορετική πολιτική ιστορία, με διαφορετική πολιτική ιδεολογική καταγωγή, όμως δυνάμεις αποφασισμένες να συγκροτήσουμε έναν ισχυρό συνασπισμό εξουσίας για την άμεση απαλλαγή της χώρας από το μνημόνιο, την αποκατάσταση της δημοκρατίας και των θεσμών της, την απόκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την οικονομική και πολιτική ισχυροποίηση του λαού μας με στόχο έναν ριζικό κοινωνικό σχηματισμό. Είμαστε εδώ. Έχουμε προτάσεις εξουσίας και καλούμε τον ελληνικό λαό να πάρει στα χέρια του την υπόθεση της μεγάλης ανατροπής.


ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ                                                                        29/03/2012